Bosklassen - dag 4 2010-06-03




164

Donderdag 3juni 2010

Na een lange nacht werden we gewekt door charmezanger meester Gert. We waren die nacht namelijk gaan wandelen. Daar kwamen we Ivo, de broer van de baas van het domein, tegen. Het was een unicum want dat was de eerste keer dat ze hem tegen het lijf liepen. Ivo vertelde ons de legende van Stoumont. De legende luidde naar de naam: De molenaar van de Fonds de Quarreux. Dat verhaal ging over een arme molenaar die een molen had. Het was een oude kapotte watermolen die zich bevond in de Amblève. Het water stroomde zo snel dat zijn molen beetje bij beetje kapot ging. Hij was zo arm dat hij de schade niet kon betalen. Op een dag klopte een geheimzinnige personage op de deur. Het was de duivel. Hij kwam met een aanbod dat de molenaar niet kon weigeren: een superdeluxe windmolen. In ruil moest de molenaar bij zijn dood zijn ziel schenken aan de duivel. De arme man ging akkoord. De duivel kreeg 3 dagen en nachten de tijd om de molen te maken. Zijn vrouw had alles gehoord en stak daar een stokje voor. In de derde nacht stak de vrouw een rots in het raderwerk. Die dag kraaide de haan en draaide de molen niet. De duivel had verloren. Daar was hij was zodanig kwaad dat hij de molen liet ontploffen. Dat was de legende van Stoumont.

De volgende ochtend kwam meester ons al zingend uit ons bed halen. We moesten stevig ontbijten want er stond ons een zware moutainbiketocht te wachten. Vol goede moed fietsten we richting de Côte-de-Wannes. Die berg was moordend: neem het van ons aan!! Iedereen raakte uiteindelijk heelhuids boven. Tot grote opluchting van meester Gert. We picknickten ergens met een groot doolhof. We speelden een spel in dat doolhof waar 4 torens stonden. In elke toren hing een perforator. Daarmee moesten we gaatjes in ons kaartje doen. Wie het snelst alle torens vond, won het spel. In de terugweg dacht iedereen dat we van het zwaarste af waren. Maar we dachten verkeerd: nog een aantal hellingen maakten het ons nog knap lastig. We bereikten eindelijk onze bestemming. Iedereen was trots dat hij deze tocht tot een goed eind had gebracht. We waren net op tijd voor het avondeten: lasagne met als dessert een banaan. Dan volgde nog een wilde fuif en toen moesten we gaan slapen.

Tjorven